De 33-jarige Tessa Rompas is sinds negen weken dakloos en slaapt in een park in Eindhoven. Haar verhaal bij Omroep Brabant werd door duizenden mensen gezien en heel wat Brabanders boden hulp aan. Tessa is overdonderd door alle aandacht, maar ook dankbaar. "Jullie zijn schatten!"

Tessa is stil van alle reacties op haar verhaal. "Ik vind het echt kei lief, ik voel me nu een beetje een verwende zwerver", zegt ze. Een tent, schoenen, eten en zelfs tijdelijk onderdak: het is slechts een greep van wat de lezers van Omroep Brabant haar willen geven. En dat kan ze wel goed gebruiken, want het begint kouder te worden en daardoor wordt het buitenleven ook zwaarder.

De gegevens van een aantal van de gulle gevers zijn aan haar doorgegeven. Ook is ze gewezen op de reacties onder de video’s. "Ik word nu gewoon behandeld als een mens, dat is wel echt een heel fijn gevoel. Ik heb regelmatig anders meegemaakt, dat mensen je uitschelden omdat je op straat leeft. Maar dit is wel echt heel lief, dankjewel zeg."

Bij haar schuilplek staat nu een winkelwagentje met een paar lege flesjes water en ze heeft slingers opgehangen om de boel toch iets gezelliger te maken.

Ze vindt het fijn als spullen zoals tent, kleding, schoenen en eten, worden afgegeven bij inloophuis het Hemeltje in Eindhoven. Ze heeft geen telefoon dus ze kan het niet zelf regelen. Ze heeft wel een e-mailadres en zal eventueel zelf met sommige mensen contact opnemen. Zo gaat ze regelmatig naar de bibliotheek waar ze gratis kan internetten. Daar krijgt ze soms ook een gratis kop koffie. 

Ze is blij met blikken soep en ze houdt van brood met leverworst. "Erwtensoep is mijn favoriet, die eet ik gewoon koud uit het blik want ik heb niks om het mee op te warmen maar dat is helemaal prima. Je moet ook niet te veel vragen natuurlijk. Er is ook aangeboden dat ik mee naar de snackbar mag. Ik voel me een beetje bezwaard, want weet je wel hoe duur dat is. Ik heb dan bijna het idee dat ik je aan het beroven ben."

Tessa hoopt in Eindhoven te kunnen blijven, ze is nu bezig met het regelen van een postadres. Zodra ze een postadres heeft, hoopt ze zich te kunnen inschrijven bij de gemeente zodat ze recht heeft op opvang in de stad. "Het zou wel fijn zijn als ik ook ergens binnen kan slapen, douchen en naar de wc kan. Nu ga ik naar het inloophuis, een café, of doe ik mijn behoefte in de bosjes. Maar ik heb vertrouwen dat het gaat lukken."

Tot die tijd blijft ze op straat liedjes zingen en hoopt ze dat mensen haar daar iets voor willen geven zodat ze iets te eten kan kopen. "Ook als ik straks een eigen plekje heb, blijf ik op straat liedjes zingen. Het geld dat ik dan ophaal gaat naar mijn kerk. Op deze manier wil ik anderen helpen want sommige mensen kunnen echt wel een beetje hulp gebruiken."

De jonge vrouw woonde eerst in Delft, samen met haar vriend. Maar toen die relatie uitging, kon ze de huur niet meer alleen opbrengen. Ze stond ingeschreven voor een woning in Eindhoven, maar om in aanmerking te komen moest ze die inschrijving jaarlijks verlengen en dat had ze niet gedaan. 

Ze leefde al eerder op straat, in totaal zo'n vijf jaar schat ze in. “Ik was heel erg drugsverslaafd, ik gebruikte wel acht soorten drugs en ook alcohol en wiet, maar je ziet er zoveel mensen aan kapot gaan, dat wil ik niet meer.”  Ze geeft aan onlangs gestopt te zijn met verdovende middelen. “Ik heb Jezus Christus nu als verlosser omarmd. Liefde is heel genezend. Ik heb de drugs niet meer nodig.”

Bekijk hieronder de video over Tessa: