Lotje Willemse (77) uit Den Bosch ziet de keukentafel van vroeger nog voor zich: overal lagen potloden en samen met haar zussen zat ze te tekenen. Creativiteit is hen met de paplepel ingegoten. Vader Henk tekende, schilderde, fotografeerde en schreef teksten. Op 42-jarige leeftijd overleed hij veel te jong. "Dit is een hommage aan mijn vader die veel creativiteit had, maar daar nooit de credits voor heeft gekregen."

Ze was 8 jaar oud toen haar vader Henk op 30 mei 1958 overleed. Lotje was jong, maar oud genoeg om te weten dat hij een heel leuke vader was. “Hij had veel gevoel voor humor en was trots op zijn vijf dochters. Daar deed hij alles voor”, zegt Lotje, die tegenwoordig in Heeze woont.

Leraar in Den Bosch
Henk bleek al op jonge leeftijd talent te hebben voor tekenen. Maar met kunst viel in die tijd de kost niet te verdienen. Hij werd leraar ‘huisschilderen en decoratie’ in Den Bosch. Eerst aan de lagere technische school en later ook aan de hogere technische school. In de avonduren volgde hij nog een tekenopleiding in Tilburg.

In zijn vrije tijd liet hij zijn creativiteit de vrije loop. Hij illustreerde veel voor onder meer het Bisdomblad van het bisdom Den Bosch, ontwierp voor bedrijven en maakte geboortekaartjes. “Het was heel verschillend en persoonlijk. Toen had je nog geen kaarten die je kon kopen in de boekwinkel.”

Lotje en haar zussen zijn er laatst zelfs achter gekomen dat er werk van hun vader in het archief van het Rijksmuseum in Amsterdam ligt. Het gaat om ex librissen, die hij ook veel maakte en die volgens Lotje erg gewild waren. Een ex libris is een naamkaartje dat in een boek wordt geplakt.

Schetsen onderweg
Elke zaterdag ging Henk na het lesgeven op de fiets naar zijn ouders in Oss, waar hij oorspronkelijk vandaan kwam. Onderweg stapte hij vaak van zijn fiets om foto’s of tekeningen te maken. Op de foto’s stonden vaak boerenlandschappen en zijn schetsen werkte hij later uit in aquarel.

In 1956 werd hij ziek. De familie kreeg te horen dat hij een longontsteking had. Henk kon niet meer werken, maar zijn leerlingen zochten hem wel trouw op in het ziekenhuis. In 1958 overleed hij, vrij onverwachts, aan een hersentumor.

Niet over gepraat
Moeder Toos en de vijf dochters bleven achter. Lotje herinnert zich dat het een lastige tijd was na de dood van haar vader. “Onze moeder kon moeilijk met het verdriet omgaan. Er werd ook niet over zijn dood gepraat”, blikt ze terug.

Ondanks de dood van vader Henk zijn Lotje en haar zussen altijd creatief bezig gebleven, ook toen ze een voor een uitvlogen naar alle hoeken van het land. “Werken met textiel, kleding maken”, somt ze op.

De zussen gaan elk jaar op zusjesweekend om samen leuke dingen te doen. Dat is al een jarenlange traditie. Ook vroeger kwamen dan de verhalen over hun vader naar boven. “Elke keer constateerden we dat het jammer was dat hij er niet meer was. We vroegen ons af hoe het gelopen zou zijn als hij was blijven leven. Hoe zou hij zichzelf ontwikkeld hebben, en hoe zouden wij onszelf ontwikkeld hebben?”

Schoenendoos vol werk
Moeder Toos bewaarde in een schoenendoos werken van Henk die dierbaar waren. Na de dood van Toos kwam daar heel wat bij: aquarellen, dagboeken, foto’s, briefwisselingen en de ex librissen. “Een zwager van ons zei: jullie moeten hiervan een tentoonstelling organiseren.”

De zussen gingen aan de slag. Zij hebben allerlei werk verzameld. “Als hommage aan een vader die nooit de credits heeft gekregen voor zijn werk, omdat hij veel te vroeg overleed”, vertelt Lotje. “Maar hij heeft zijn artistieke en creatieve genen wel doorgegeven aan zijn dochters en hun kinderen.”

In de tentoonstelling is niet alleen kunst van vader Henk te zien, maar ook van de zussen en van de creatieve kleinkinderen. “Daarom heeft het de naam ‘De lijn van Henk Willemse’ gekregen.”

De lijn van Henk Willemse is tot en met 18 oktober te zien in Kunstruimte Veer in het Gelderse Bronkhorst. “Zo kunnen we alsnog aan de buitenwereld laten zien wat hij kon”, sluit Lotje af.