Ontwerper Mees Boeijen uit Eindhoven geeft AI een week toegang geven tot zijn complete privéleven. Hij wil laten zien wat kunstmatige intelligentie allemaal over je te weten kan komen. Het is een experiment. “Ik heb toch niks te verbergen”, zegt hij. Het project is onderdeel van de Dutch Design Week (DDW) die zaterdag 17 oktober in Eindhoven begint.
Mees wil laten zien dat er op de achtergrond digitaal heel wat gegevens over je worden verzameld. “Wij delen in alle onschuld veel informatie. Of het nou een like is op een foto van je ex. Of geen activiteit: dat je de hele dag op de bank zit en je iPhone je stappen dan niet telt.”
Biografie door AI
Een week lang verzamelt en analyseert AI zijn gegevens. Recht voor zijn huis wordt alles uitgeprint: zijn locatie, bewegingen, eten, hartslag, agenda, watergebruik, muziek, browsergeschiedenis en zelfs zijn bankafschriften. Iedereen mag het lezen. “Het is een soort biografie, geschreven door AI. Hij weet alleen niet mijn gedachten. Daar trek ik de grens.”
Ook zijn boodschappen gaan erin. “Als ik naar de supermarkt ga en ik reken daar iets af, wordt het kassabonnetje opgehaald en ook in het verslag meegenomen. Afhankelijk van jouw koopgedrag wordt best wel blootgelegd welke dingen belangrijk voor jou zijn. En zijn er ook dingen waar je je voor schaamt? Zijn het bepaalde medicijnen? Zijn het condooms? Noem het maar op.”
Sensoren in huis
Ook hangt Mees zijn huis, dat ook zijn werkplek is, vol met sensoren. “In die zin is het wel in mijn intieme sfeer.” Die sensoren meten zijn watergebruik en de hoeveelheid CO2 in iedere ruimte. Dat lijkt onschuldig. “Toch kan AI daar conclusies uit trekken.”
Hij legt uit hoe dat werkt. “Als de CO2 in de slaapkamer daalt, ben ik de slaapkamer uit. En als er vervolgens zeven liter water gebruikt wordt, ben ik waarschijnlijk naar het toilet geweest. Daarna is er activiteit in de keuken, want de kookplaat ging aan. En zo krijg je een heel verhaal waarin iedere stap die ik zet gevolgd gaat worden.”
De afgelopen weken heeft hij proefgedraaid. “AI legt relaties die ik gewoon niet altijd zou verwachten. Op basis van de hoeveelheid CO2 in een ruimte kun je beoordelen hoeveel mensen er zijn. Of ik alleen slaap of juist niet, kun je zo concluderen. Dat gaat best wel ver. Dat is erg leuk en duister tegelijkertijd.”
Bang voor misbruik
Wat wil hij aantonen met zijn project? “Het zijn allemaal stukjes informatie, zoals een betaling die je doet of een mailtje dat je verstuurt. Uiteindelijk leidt dat tot een heel grote berg data. Met de komst van kunstmatige intelligentie zoals ChatGPT hebben grote techbedrijven nu eindelijk de mogelijkheid om al die data per persoon samen te voegen. Ze kunnen zien hoe iemands leven is ingericht. Ik ben bang dat de macht die zo over mensen ontstaat, op een gegeven moment voor verkeerde doeleinden gebruikt gaat worden.”
Mees heeft geen relatie waar hij tijdens het experiment rekening mee moet houden. “Er zullen zeker wel soms andere mensen aanwezig zijn. Die moeten accepteren dat ze hier deel van uitmaken.”
Dat hij alles laat uitprinten, staat symbool voor een papertrail, een papieren spoor. “Dat betekent dat je kleine stukjes informatie achterlaat. Ik vond het wel mooi om een papertrail dan ook echt op papier achter te laten.”
