Een simpel ansichtkaartje moet ervoor zorgen dat buurtgenoten elkaar makkelijker om hulp durven te vragen. Vrijwilligers van Buurtgenoten Made hopen zo ook de buurt dichter bij elkaar te brengen. Voor Ria (76) werkte het. Eén kaartje leverde haar niet alleen hulp in de tuin op, maar ook een nieuw sociaal contact.

Ria kon haar tuin zelf niet meer onderhouden. Maar iemand anders om hulp vragen voelde minstens zo moeilijk. "Ik wilde niet afhankelijk zijn van een ander", vertelt ze. "Ik heb er echt moeite mee gehad."

Volgens de initiatiefnemers van Buurtgenoten Made is Ria geen uitzondering. Juist dat eerste stapje blijkt voor veel mensen het lastigst.

"Wij noemen dat vraagverlegenheid", legt vrijwilliger Ad Welten uit. "Mensen durven simpelweg niet om hulp te vragen. Ze zijn bang om nee te horen of ze willen iemand niet tot last zijn."

Daarom bedacht de buurtwerkgroep speciale ansichtkaarten. Bewoners schrijven daarop een eenvoudige hulpvraag: iemand die de hond uitlaat, de kliko buiten zet, helpt met formulieren of (zoals bij Ria) de tuin opknapt. Het kaartje gaat bij een buurtgenoot in de bus. "Zo maak je het nét iets makkelijker om die eerste stap te zetten", zegt Welten.

Via het initiatief kwam Harry (72) bij Ria terecht. Hij is met pensioen en twijfelde geen moment toen de oproep langskwam. "Ik dacht: dat kan ik best doen."

Sindsdien komt hij regelmatig bij Ria langs om de tuin netjes te maken. "Je bent lekker buiten bezig, helpt iemand én je krijgt er zelf energie van."

Voor Ria betekent het contact met Harry veel meer dan een onderhouden tuin. "Nu komt Harry, drinken we samen koffie en kletsen we over van alles. In het begin vond ik het vreemd, nu is het gezellig." Ze hoeft alleen nog een appje te sturen en dan staat hij er.

Volgens Mireille Lammers van welzijnsorganisatie SWO is dat precies waar het initiatief om draait. "Het gaat niet alleen om een klusje. Mensen leren elkaar kennen. Daardoor durven ze elkaar ook makkelijker opnieuw te benaderen."

En dat is hard nodig, zegt Lammers. De zorg staat onder druk en mensen wonen steeds langer zelfstandig. "Eenvoudige hulpvragen hoeven lang niet altijd bij een zorgprofessional terecht te komen. Heel veel kun je als buurt voor elkaar betekenen."

Het project begon twee jaar geleden als proef in de Bloemenbuurt in Made, samen met onder meer de gemeente, de woningcorporatie en zorgorganisaties. Nu draait de buurtwerkgroep zelfstandig verder.

Nieuw is de zogeheten ja-ja-sticker. Wie die op de deur plakt, laat zien dat buurtgenoten gerust mogen aanbellen met een hulpvraag. "Mijn deur staat voor je open", vat Welten samen.

 

De initiatiefnemers hopen dat het idee zich langzaam verder verspreidt. "Dit is iets van de lange adem", zegt Lammers. "Hopelijk is het over tien jaar heel normaal dat je gewoon bij je buurman of buurvrouw aanklopt."

Ria hoeft daar niet meer over na te denken. "Ik zou tegen iedereen zeggen: doe het gewoon. Ik vond het ook moeilijk. Maar ik ben zó blij dat ik die stap heb gezet."