De bewegende beelden van het meisje van Teteringen die woensdag zijn vrijgegeven, geven de zoektocht naar haar identiteit opnieuw een impuls. Dat denkt Theo Jongedijk, de voormalig Telegraaf-journalist die zich jarenlang vastbeet in de mysterieuze moordzaak uit zijn dorp. Toch tempert hij de verwachtingen. "Iedere poging is er één, maar we moeten er niet van uitgaan dat de zaak hierdoor ineens wordt opgelost."
In het bos bij het Cadettenkamp in Teteringen werd op eerste kerstdag 1990 het lichaam van een jonge vrouw of een meisje gevonden. In bijna 36 jaar is nooit duidelijk geworden wie zij was. Wel was duidelijk dat ze was gemarteld en vermoord.
Stichting Coldcasezaken bracht woensdag bewegende beelden van het meisje naar buiten die met bestaande reconstructiefoto's en AI zijn gemaakt. Ook werden nieuwe reconstructiefoto's vrijgegeven van drie personen die mogelijk iets met de zaak te maken hebben. Twee getuigen zagen de twee mannen en de vrouw rond de periode van de moord uit het bos lopen. Wie zij zijn, is nooit duidelijk geworden.
'Houdt haar in leven'
Jongedijk is blij met de nieuwe beelden die naar buiten zijn gebracht. "Iedere vorm van publiciteit houdt de zaak, en dus haarzelf, in leven", zegt hij. "Er hoeft maar één iemand te zijn die opeens denkt: verrek, daar weet ik wat van."
De voormalig Telegraaf-journalist stortte zich jarenlang op de zaak van het onbekende meisje dat in een anoniem graf in zijn dorp begraven ligt. Hij schreef er twee boeken over, die leidden tot een internationaal opsporingsbericht. Alle inspanningen leverden talloze tips op, maar geen antwoord op de belangrijkste vraag: wie was het meisje?
De nieuwe beelden kunnen volgens hem mogelijk helpen, maar zijn geen wondermiddel. Er moeten nog altijd mensen zijn die iets weten, denkt hij. "Ieder mens laat sporen achter, ongeacht waar ze heeft geleefd, gewoond of op school heeft gezeten. Dat moet ook bij dit meisje het geval zijn geweest."
Tegelijkertijd wordt het volgens hem steeds moeilijker om haar identiteit te achterhalen. "Iedere dag wordt die kans kleiner. Mensen overlijden, verhuizen of herinneren zich steeds minder van wat er destijds is gebeurd. De zaak staat nog maar bij heel weinig mensen op het netvlies."
Hoop op DNA-onderzoek
Als er volgens Jongedijk nog een echte doorbraak mogelijk is, dan moet die uit DNA-onderzoek komen. Al jaren pleit hij ervoor om het DNA van het meisje van Teteringen in internationale, particuliere databanken op te nemen. "Als er één zaak in Nederland is die dat rechtvaardigt, dan is dat de zaak van het meisje van Teteringen. De grote vraag is: waarom gebeurt het niet?"
Daarnaast hoopt de 75-jarige Teteringenaar nog altijd dat hij toegang krijgt tot de oude politiedossiers uit 1990 en 1991. Verzoeken die hij samen met rechtspsycholoog Peter van Koppen deed, werden tot nu toe afgewezen. "Ik zou het fijn vinden als er eindelijk eens iemand die rapporten uit de la haalt en zegt: kom ze maar eens lezen."
Zelf besloot hij in 2024 te stoppen met de actieve zoektocht naar haar identiteit. Maar de zaak loslaten doet hij nooit helemaal. Zo neemt hij nog regelmatig een kijkje bij het graf en in het bos. "Ik houd mijn oren en ogen open. Als ik iets hoor of zie waarvan ik denk dat het belangrijk kan zijn, dan ben ik nog altijd journalist genoeg om erin te duiken."
Bekijk hier de bewegende AI-beelden van het meisje van Teteringen:
